Aktualności
12 marca 1999 roku Polska oficjalnie została członkiem NATO. Wraz z Czechami i Węgrami dołączyliśmy do najpotężniejszego sojuszu obronnego świata. Dziś, po 27 latach członkostwa, można jasno ocenić, jak fundamentalna była to decyzja dla bezpieczeństwa państwa, modernizacji Sił Zbrojnych oraz budowy nowoczesnego systemu obronnego opartego również na środowisku rezerwistów i weteranów.
Jednym z elementów przygotowania Polski do członkostwa w Sojuszu było zorganizowanie środowiska rezerw osobowych w strukturze kompatybilnej z systemem NATO, czego efektem było powstanie Federacji Stowarzyszeń Rezerwistów i Weteranów Sił Zbrojnych RP.
NATO - gwarancja bezpieczeństwa
Najważniejszą konsekwencją przystąpienia Polski do NATO było objęcie naszego kraju systemem zbiorowej obrony, wynikającym z artykułu 5 Traktatu Waszyngtońskiego.
Oznacza to, że:
a) atak na Polskę jest traktowany jako atak na cały Sojusz,
b) w przypadku zagrożenia Polska może liczyć na wsparcie militarne państw NATO,
c) bezpieczeństwo kraju przestało opierać się wyłącznie na własnych siłach.
Dla państwa znajdującego się przez dziesięciolecia w strefie wpływów ZSRR była to historyczna zmiana geopolityczna - powrót do systemu bezpieczeństwa Zachodu.
Modernizacja Sił Zbrojnych RP
Członkostwo w NATO wymusiło również głęboką modernizację Wojska Polskiego.
Proces ten obejmował m.in.:
a) dostosowanie struktur dowodzenia do standardów NATO,
b) modernizację uzbrojenia i sprzętu wojskowego,
c) rozwój interoperacyjności - zdolności współdziałania z armiami sojuszniczymi,
d) profesjonalizację i podnoszenie poziomu szkolenia.
Dzięki temu polscy żołnierze mogą dziś działać w pełni kompatybilnie z armiami państw NATO, zarówno podczas ćwiczeń, jak i operacji międzynarodowych.
Udział Polski w operacjach sojuszniczych
Wstąpienie do NATO oznaczało również przejęcie współodpowiedzialności za bezpieczeństwo międzynarodowe.
Polscy żołnierze uczestniczyli w wielu operacjach NATO, m.in.:
1) w Afganistanie,
2) w Iraku,
3) na Bałkanach,
4) w misjach szkoleniowych i stabilizacyjnych.
Doświadczenia zdobyte podczas tych operacji znacząco podniosły poziom wyszkolenia i zdolności bojowych Wojska Polskiego.
Wzmocnienie bezpieczeństwa regionu
Po przystąpieniu Polski do NATO znacząco zmieniła się architektura bezpieczeństwa Europy Środkowo-Wschodniej.
Dziś w Polsce funkcjonują m.in.:
a) wysunięte siły NATO,
b) wielonarodowe struktury dowodzenia,
c) stała obecność wojsk sojuszniczych,
d) rozbudowana infrastruktura wojskowa.
W obliczu wojny w Ukrainie znaczenie tych struktur jest większe niż kiedykolwiek wcześniej.
Rola środowiska rezerwistów i weteranów
W strukturach bezpieczeństwa państw NATO ogromną rolę odgrywają rezerwy osobowe oraz organizacje zrzeszające byłych żołnierzy.
Dlatego jednym z elementów przygotowania Polski do członkostwa w Sojuszu było zorganizowanie środowiska rezerwistów w formie federacyjnej, zdolnej do współpracy z podobnymi organizacjami w państwach NATO.
Tak powstała Federacja Stowarzyszeń Rezerwistów i Weteranów Sił Zbrojnych RP.
Federacja od lat:
a) integruje środowisko rezerwistów i weteranów,
b) wspiera budowę systemu obronnego państwa,
c) rozwija współpracę międzynarodową organizacji rezerwistów,
d) uczestniczy w działaniach na rzecz bezpieczeństwa i edukacji obronnej społeczeństwa.
NATO dziś - filar bezpieczeństwa Polski
27 lat obecności Polski w NATO pokazuje jednoznacznie, że decyzja o przystąpieniu do Sojuszu była jedną z najważniejszych decyzji strategicznych w historii III Rzeczypospolitej.
Dzięki NATO Polska:
a) zwiększyła swoje bezpieczeństwo militarne,
b) zmodernizowała siły zbrojne,
c) stała się ważnym elementem systemu bezpieczeństwa Europy,
d) buduje nowoczesny system obronny oparty także na środowisku rezerwistów i weteranów.
Dziś, w czasach rosnących zagrożeń w Europie, znaczenie NATO dla bezpieczeństwa Polski jest większe niż kiedykolwiek wcześniej.
W tym systemie swoje miejsce ma również Federacja Stowarzyszeń Rezerwistów i Weteranów Sił Zbrojnych RP, która od lat wspiera budowę świadomości obronnej i integrację środowiska rezerw osobowych - jednego z kluczowych elementów potencjału obronnego państwa.
