Przygotowanie wojsk do obrony

Wnioski z wojny na Ukrainie dotyczące roli i modernizacji Wojsk Rakietowych i Artylerii

Wojna na Ukrainie dostarczyła polskim siłom zbrojnym (SZ RP) cennych wniosków dotyczących roli i modernizacji Wojsk Rakietowych i Artylerii (WRiA).

Oto kluczowe wnioski i rekomendacje:

1. Priorytet modernizacji technologicznej

Precyzyjna amunicja: Użycie HIMARS przez Ukrainę pokazało, jak kluczowa jest amunicja precyzyjna w niszczeniu strategicznych celów. Polska powinna zwiększyć zapasy nowoczesnych pocisków, takich jak Guided MLRS (GMLRS) oraz rozwijać własne systemy, np. amunicję dla WR-40 Langusta i Kraba.

Nowoczesne systemy rakietowe: Program Homar i zakup HIMARS oraz K239 Chunmoo to krok w dobrą stronę, ale konieczne jest dalsze rozwijanie systemów dalekiego zasięgu (np. rakiet zdolnych do uderzeń na odległość 300 km).

2. Zintegrowane systemy rozpoznania i ognia

Drony i rozpoznanie w czasie rzeczywistym:

Konflikt na Ukrainie wykazał kluczową rolę dronów w korygowaniu ognia artyleryjskiego i lokalizowaniu pozycji wroga. Polska powinna inwestować w systemy rozpoznania, takie jak drony FlyEye czy rozpoznawcze BSP o większym zasięgu.

Rozwój radarów kontrbateryjnych (np. typu Liwiec) jest niezbędny do wykrywania i neutralizacji jednostek przeciwnika.

Integracja systemów dowodzenia: Skuteczne kierowanie ogniem wymaga nowoczesnych systemów C4ISR (dowodzenia, kontroli, komunikacji i rozpoznania), które umożliwią szybką reakcję i synchronizację działań.

3. Mobilność i odporność jednostek WRiA

Mobilne platformy artyleryjskie:

Wojna pokazała, że mobilność systemów artyleryjskich (np. Krab, K9 Thunder) jest kluczowa, aby unikać kontruderzeń. Polska powinna kontynuować rozwój samobieżnych haubic, takich jak Krab i Kryl.

Ciężarówkowe wyrzutnie rakiet, jak HIMARS i Chunmoo, zapewniają szybkie przemieszczanie się i możliwość błyskawicznego ataku.

Rozproszona struktura jednostek: Koncentracja artylerii jest łatwym celem dla przeciwnika, dlatego konieczne jest opracowanie taktyki rozproszonego rozmieszczania jednostek WRiA.

4. Logistyka i amunicja

Zapewnienie ciągłości zaopatrzenia:

Konflikt na Ukrainie pokazał, że wysokie tempo działań wymaga ogromnych zapasów amunicji. Polska musi zwiększyć produkcję artyleryjskiej amunicji kalibrów 155 mm, 122 mm i 227 mm.

Różnorodność kalibrów: Polska powinna kontynuować standardyzację na kalibry NATO (np. 155 mm), aby ułatwić zaopatrzenie w razie konfliktu.

Dywersyfikacja źródeł dostaw: Należy uniezależnić się od jednego dostawcy sprzętu wojskowego i amunicji, aby uniknąć przerw w dostawach.

5. Wojna kontrbateryjna

Rozwój systemów kontrbateryjnych:

Polska musi rozwijać zdolności do prowadzenia wojny kontrbateryjnej, wzorując się na Ukrainie, która skutecznie neutralizuje rosyjską artylerię dzięki radarom kontrbateryjnym i dronom.

Użycie zaawansowanego oprogramowania: Systemy analizy danych w czasie rzeczywistym, wspierane przez sztuczną inteligencję, mogą przyspieszyć wykrywanie i eliminowanie artylerii przeciwnika.

6. Ochrona przed atakami rakietowymi i dronami

Systemy obrony przeciwlotniczej i przeciwrakietowej:

Ataki rosyjskich rakiet i dronów na Ukrainie wskazują na konieczność ochrony jednostek WRiA. Polska powinna przyspieszyć rozwój systemów obrony, takich jak Narew i Wisła, oraz inwestować w systemy zwalczania dronów (np. SkyCtrl).

Maskowanie i obrona pasywna:

Konieczne jest wprowadzenie systemów maskowania i obrony pasywnej, które utrudnią wykrycie jednostek WRiA przez wroga.

7. Współpraca międzynarodowa

Ćwiczenia sojusznicze:

Polska powinna intensyfikować współpracę w ramach NATO, prowadząc ćwiczenia z wykorzystaniem nowoczesnych systemów artyleryjskich i integrując swoje zdolności z siłami sojuszniczymi.

Transfer wiedzy i technologii: Czerpanie doświadczeń od państw wspierających Ukrainę, takich jak USA czy Francja, w zakresie modernizacji artylerii i rozwoju precyzyjnych systemów rakietowych.

Podsumowanie

Wnioski z wojny na Ukrainie dla WRiA SZ RP obejmują konieczność dalszej modernizacji sprzętu, integracji nowoczesnych technologii (dronów, radarów, systemów C4ISR), rozwój mobilności jednostek oraz zapewnienie odpowiednich zapasów amunicji.

Polska powinna również inwestować w obronę przeciwrakietową i przeciwdronową oraz prowadzić intensywne ćwiczenia z partnerami NATO, aby skutecznie reagować na potencjalne zagrożenia.

 

« Powrót do listy